کوی یار
ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
دیریست که از شعر و غزل لبریزم بادیدن هر شعر دلم میریزد گویم به خودم که چند بیتی بزنم مانند همین شعر به نیمه اش در گیرم
نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم آذر 1387ساعت
2:2 توسط رضا| |
| Design By : Night Skin |
در زندگی زخمهایی هست که روح را مانند خوره در انزوا میخورند این دردها را نمیشود به کسی گفت....
اما شاید در چنین وبلاگی بتوان نوشت.
اما شاید در چنین وبلاگی بتوان نوشت.
