کوی یار
ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
من به زوال میروم من به پریشانی شب من به زیارت خزان من به ضیافت غضب روح سپرده ام به گور گوش به آهنگ چَگور نیست در این میان کسی جسم مرا کند به گور ؟!!!
نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم اسفند 1385ساعت
0:35 توسط رضا| |
| Design By : Night Skin |
در زندگی زخمهایی هست که روح را مانند خوره در انزوا میخورند این دردها را نمیشود به کسی گفت....
اما شاید در چنین وبلاگی بتوان نوشت.
اما شاید در چنین وبلاگی بتوان نوشت.
